خونی که بر زمین ریخت خدا را در سینه داشت

زمین را زندگی بخشید

و فغان حنجره را التیام داد

خون سرخ است

زندگی سرخ تر

روح جهان بخشی از روح خداست و روح خدا همان روح خود ماست

سلام. من از دنیای خودم برگشتم با روحی پر از خدا و نه هیچ چیز دیگه. و با تمام وجود خدا رو حس می کنم نه هیچ چیز دیگه. با اون می خندم و با اون گریه می کنم و بدون اون تنهام نه بدون هیچ کس دیگه.

شاید فکر کنین دیوونه شدم اما اینطوری خیلی خوشبختم. تازه دارم حرف دنیا رو می شنوم. همه چیز بزرگ تر از اون چیزیه که من فکر می کردم و تازه فهمیدم راست می گن که بزرگترین ها رو باید از دور دید. اما من وسعت دیدم کم بود اما دارم وجود خدا رو در خودم متجلی می کنم.

مذهبی نیستم اما دارم به حقیقت می رسم. شعار هم نمی دم اما بدونید همه ی این حف ها رو حس کردم. حسی بزرگ تر از هزار تجربه. زود بر می گردم واسه حرفای جدید. توی مدتی که نبودم به چیزایی رسیدم که باید با بقیه در میون بزارم تا شاید به یه جاهایی برسیم.

من اکیپی می خوام که بخواد دنیا رو کشف کنه نه اینکه همش سرس مثل کبک تو برف باشه و کسایی که دارن یه جورای دیگه به زندگی نگاه می کنن. حتی اگه کسی هم با من همراهی نکنه من راه خودم رو ادامه می دم چون خدا در منه و منتظره که به همه این واقعیت رو ثابت کنم.

۱.خدا هم برای خودش دوزخی دارد عشقش به نوع بشر

۲.تنها مردان و زنانی که در قلب خویش شعله ی مقدس دارند می توانند با خدا رو به رو شوند و تنها آنها راه بازگشت به عشق را می شناسند چرا که آنها می فهمند فاجعه تنبیه نیست بلکه مبارزه است.

۳. راه زندگی همیشه راه اسرار بوده است. یادگیری یک چیز به معنای ارتباط برقرار کردن با جهانی است که هیچ تصوری از آن نداریم.

۴. تمام این دنیا مقدس است و یک دانه ی شن می تواند پلی باشد به سوی جهان نامرئی.

۵.خدا حرفهایش را در دنیای اطراف ما نوشته است. فقط کافی است به اتفاقات زندگی توجه کنی و ببینی خدا در تمام روز کلمات و خواستش را کجا می نویسد.

۶.اگر زندگی کنی خداوند نیز با تو زندگی می کند. اگر حاضر نباشی خطرات خداوند را بپذیری او هم به آن بهشت دور دست واپس می رود و صرفا تبدیل می شود به موضوعی برای بحث های فلسفی.

۷. حقیقت همواره همان جایی است که ایمان هست. بودایی ها حق دارند هندو ها حق دارند مسلمان ها حق دارند یهودی ها حق دارند...... هرگاه انسان صادقانه راه ایمان را دنبال کند می تواند با خدا وحدت یابد و معجزه مند.

۸.خدا همین جاست اما مردم اعتقاد دارند هم چنان باید بگردند چون پذیرفتن اینکه زندگی فقط یک ایمان است ساده به نظر می رسد

خدا همان جایی است که به او اجازه ی ورود دهند

آسمان و زمین
جایی در درخشش چشم های تو به هم می رسند
آن گاه که شبیه فرشتگان می خندی
و مانند کودکان اشک می ریزی



پرپر کرد نسیم گل دل نازک را
باد سر سخت قاصدک را
و غصه این دل کوچک را

با ارزش ترین چیزی را که انسان دارد از دست دادم: اعتماد به نزدیکان.
از طعنه ی خدا می خندیدم و می گریستم
 که با این روش عجیب نشانم داد که من ابزاری در دست نیک و بد هستم.
تمام رحم و شفقت من از بین رفت و امروز قلبم خشکیده، زنده یا مرده برایم فرقی ندارد.

روح من برای من رفیقی است که مرا هنگام روزهای سخت و سنگین دلداری می دهد و هنگام فزونی یافتن، غم های زندگی را تسکین می بخشد.
کسی که همدم روح خود نباشد، دشمن مردم است. کسی که در خویشتن خویش دوستی را نمی یابد، آکنده از نا امیدی خواهد مرد.
زیرا زندگی از درون انسان می جوشد، نه از بیرون او.

عشق پوسید و قلب فرو ریخت و روح در تاریکی جاده
به پرواز در آمد، در پی عشق گمشده می‌گشت
نگاه‌ها را در می‌نوردید و قلب ها را می‌شکافت
اما از عشق خبری نبود،هر چه بود هوس بود و هوس
هر چه می یافت تزویر بود و ریا ، وروح خسته از
دست فلک به گوشه ای خزید و عشق را در وجود مرگ یافت
که بی هیچ هوسی او را در آغوش کشید

دلم صدا می زند تو را در کوچه باغ های فراموشی
دوباره گم شده ای مثل سال های کودکی
همیشه از چشم گذاشتن می ترسیدم
و آن روز نوبت من بود
چشم هایم را بستم
یک، دو، سه... و باز کردم
و تو گم شده بودی ومن پی تو می دویدم
هنوز من بی تو...
وقتی پیدایت کنم دیگر چشم هایم را نخواهم بست

مشکلات راه مدرسه در روزهای بارانی مجبورم کرد که به خاطر پاها و کفش هایم به باران با همه‌ی عظمتش بدبین شوم و حفظ کردن فرمول مساحت‌ها، اهمیت دادن به سبزه قبا را از یادم برد.هر چه بزرگ تر شدم به دلیل خودخواهی های طبیعی و قرادادهای اجتماعی از فراغت آن روزگار طلایی دورتر و دورتر افتادم.این روزها و تا احتمالا تا همیشه مرثیه خوان آن روزها باقی خواهم ماند، با این همه نمی دونم خوبه که بزگتر شدم یا نه. حداقل وقتی بچه بودم دو رو بودن و دروغ گفتن آدم ها رو نمی‌فهمیدم و هیچ وقت از خوده واقعیم نمی ترسیدم. در هر صورت تولدم مبارک.

روزهای سبز آمده اند، چند روز سبز دیگر باقی است؟
چند بار دیگر جرات داریم زیر باران با یکدیگر
و دور از چشم دیگران راه برویم و خیس شویم
و بعد زیر یک سقف بنشینیم و به تنهایی رنگین کمان لبخند بزنیم
چند بهار دیگر در راه است؟
چند آرزوی سال نو و چند فریاد خاموش؟

سر‌سبز‌ترین بهار تقدیم تو باد
آوای خوش هزار تقدیم تو باد
گویند که لحظه ایست روییدن عشق
آن لحظه هزار بار تاقدیم تو باد

راستی 17 فروردین تولد منه، یادتون نره!

نشستم وبرای غصه‌هایم گریه کردم
پسرکی با دسته گل سرخ
در چراغ قرمز با لباسی چروکیده ایستاده بود
به کوچکی غصه‌هایم خندیدم